Wczoraj rozegraliśmy V Bitwę ESA o Płock - zawody Aircombat zaliczane do Pucharu Polski ESA 2015. Udało nam się to dzięki zaangażowaniu głównych organizatorów tej imprezy czyli Marcina, Piotrka i mojej skromnej osoby, przy nieocenionej pomocy kolegów z grupy w organicznej pracy przy przygotowaniu pola lotów, poprowadzeniu biura oraz rozłożenia i posprzątania całego majdanu po imprezie. Wszystkim, którzy pomogli serdecznie dziękujemy. Dziękujemy również sponsorom - Petrotelowi, Peklimarowi, Agpressowi oraz sklepowi modelarskiemu "CyberFly" - bez których z pewnością tej imprezy by nie było. Sponsorzy to nie tylko wsparcie finansowe. Dzięki nim mamy również namioty, stoły i ławy piknikowe, w których organizujemy biuro zawodów i miejsce piknikowe dla zawodników. Firma Peklimar zaopatruje nas również w produkty na grilla w takich ilościach, że na pewno nikt głodny z Płocka nie wyjechał. Po rozłożeniu całego zgromadzonego wyposażenia teren imprezy wyglądał dość okazale.

Na starcie stawiło się 20 zawodników - 20 wystartowało w kategorii WWII, 13 w kategorii WWI.

Same zawody przebiegły bez większych przeszkód. Pogoda była znakomita - lekki wiaterek absolutnie nie przeszkadzał zawodnikom, którzy nie walcząc z wiatrem mogli się skupić na przeciwnikach w wyniku czego mogliśmy podziwiać piękne powietrzne pojedynki i cięcie za cięciem (w zawodach były 104 cięcia w WWII i 74 cięcia + 33 słupki w WWI). Walki metrowymi modelami WWI to czysta poezja, a finałowa potyczka Albatrosa Jacka i Fokkera Michała to już majstersztyk, który zasługuje na najwyższe uznanie. Ja osobiście podziwiałem również kunszt Michała w nalotach na słupki - wyobraźcie sobie, że możliwe jest zrobienie większej ilości cięć słupków niż jest ich fizycznie - Michał tnie je po kawałku od góry :)

Udało się rozegrać po 3 walki eliminacyjne w każdej kategorii i walki finałowe. W oczekiwaniu na ceremonię zakończenia zawodów tradycyjnie rozegrano finał B. Zawody zakończył Prezes AZM Jan Chrobociński wręczeniem pamiątkowych dyplomów oraz pucharów i nagród zwycięzcom.

Nasza eskadra, osłabiona brakiem Roberta i niedoborami sprzętowymi naszego dowódcy, starała się jak mogła walczyć o płockie niebo. W rezultacie udało mi się wejść do finału WWII na 3 miejscu, a w finale powalczyć i ostatecznie skończyć na 2 schodku podium.